♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Episod 29)
Kami sengaja hendak mempermainkan awak.
Kenapa...
Kenapa awak semua buat begini pada saya?
Itu soalan yang salah.
Kami tiada sebab istimewa semasa memilih mainan kami.
Awak patut tanya…
kenapa kami pilih pelajar biasiswa, Eun Tae Hee.
Secara kebetulan, awak merupakan cinta pertama Ki Young.
Apa?
Si Hyun mulakan pertaruhan terlebih dahulu…
untuk buat Soo Ji rasa lebih baik.
Pada dia, awak gadis yang bagaimana atau siapa awak…
semua itu tidak penting.
Si Hyun...
terpaksa ulang…
nama awak beberapa kali untuk mengingati.
- Sekali lagi apa nama dia? - Eun Tae Hee.
Nama dia ditulis di sini. Cubalah ingat.
Kami periksa tempat yang awak kerap lawati…
dan menarik balik permohonan masuk asrama awak.
Kami terfikir untuk hentikan pertaruhan pada masa itu,
tetapi Si Hyun enggan berhenti.
Dia bohong pada kami dan tolong awak berpindah.
Dia juga buat awak berpindah masuk ke rumah bertentangan studionya.
Dia berusaha sedaya upaya untuk halang awak...
daripada menyertai percutian itu.
Dia kejar awak sewaktu awak pulang awal keesokan paginya.
Saya tidak tahu apa yang berlaku antara awak berdua.
Tetapi pada satu ketika,
dia mula berjumpa dengan awak secara rahsia,
menyukai awak dan merindui awak.
Dan dia melindungi awak juga.
Adakah awak buat begini pada saya…
kerana Si Hyun mula menyukai saya?
Saya tidak peduli sama ada dia benar-benar suka awak atau tidak.
Itu langsung tidak penting bagi saya.
Adakah saya ada sebab mahu memisahkan awak berdua?
Saya tidak ada sebab.
Sekarang, fikirkan soalan ini.
Daripada awak tanya kenapa Si Hyun kejar awak,
tanya soalan ini.
“Kenapa Se Joo beritahu saya semua ini?”
Tidakkah awak ingin tahu jawapannya sekarang?
Cukup.
Saya tidak mahu dengar apa-apa lagi yang awak semua hendak cakap.
Soo Ji,
Si Hyun, dan saya.
Sebab semuanya telah berakhir antara kami bertiga.
Si Hyun tinggalkan kami kerana awak.
Saya minta maaf awak jadi mainan kami.
Tetapi…
awak merupakan satu-satunya cara saya boleh hukum dia.
Tiada apa-apa lagi saya boleh buat pada dia.
Setiap seorang daripada awak bertiga…
tidak lebih daripada sampah masyarakat.
Kami tahu.
Kami memang sampah masyarakat yang langsung tidak kisah…
apabila melukakan perasaan orang lain.
Jadi apa?
Awak semua hidup dalam kemewahan,
tapi merungut seperti awak menjalani kehidupan yang paling susah.
Orang lain juga merana, tetapi mereka tidak hidup seperti awak.
Adakah awak seronok apabila dapat memperdayakan…
dan mempersendakan saya, dan anggap ini satu balas dendam?
Adakah ini buat awak rasa awak lebih baik daripada Ki Young?
Ini mengecewakan.
Saya ingat awak akan tersentuh.
Awak cakap Si Hyun mencintai awak…
dan awak mencintai dia juga.
Itulah sebab sarang kecil kami hancur berkecai.
Tidakkah awak patut rasa tersentuh, selepas mengetahui semuanya…
supaya awak kekal sebagai Tae Hee yang hebat?
Seseorang yang sangat hebat hinggakan awak boleh hina kami…
begitu sekali.
Apa yang awak akan buat sekarang?
Oleh sebab awak terima dia sebelum ini,
adakah awak akan maafkan dia kali ini juga?
Bolehkah awak benar-benar menyukai dia…
walaupun selepas tahu hal sebenar?
Adakah awak tidak apa-apa?
(Kwon Si Hyun)
Awak boleh bangun?
Helo?
Bukankah ini telefon Tae Hee?
Dia nampak tidak begitu sihat.
Di mana dia?
Tae Hee.
Awak tidak apa-apa?
Kenapa awak berada di sini?
Awak tahu...
kenapa saya berada di sini.
- Hei... - Saya sudah lihat.
Sarang kecil awak.
Dan...
saya juga sudah saksikan, bagaimana awak semua mempermainkan saya.
Saya sudah lihat semuanya.
- Tae Hee. - Adakah ini sebabnya...
awak ingin sekali bercakap dengan saya?
Saya boleh jelaskan semua.
Jelaskan?
Awak hendak mulakan dengan apa?
Bagaimana awak periksa latar belakang saya?
Atau bagaimana awak tanya Kyung Joo tentang saya?
Atau tentang rancangan awak untuk muncul...
pada hari permohonan asrama saya dibatalkan,
dan pura-pura bantu saya?
Dan adakah awak yang rancang untuk bawa saya bercuti bersama…
dan jemput saya di stesen?
Bagaimana awak tahu siapa ibu saya?
Sejak bila dan berapa banyak awak tahu tentang saya…
sebelum awak buat begini pada saya?
Awak bertiga...
Awak bertiga tentu telah mendapat…
keseronokan yang sangat banyak.
Kenapa awak senyap?
Adakah awak lupa untuk buat rancangan…
kalau-kalau awak tertangkap?
Saya ingat dahulu awak pernah tanya...
sama ada saya tidak akan menyesal dengan keputusan saya.
Awak risau awak mungkin buat silap.
Awak memang hebat.
Awak sudah sediakan alasan…
untuk melarikan diri dari awal lagi.
Tidak.
Kenapa mesti saya?
Apa yang pernah saya buat pada awak?
Walaupun selepas mendengar…
awak dan Soo Ji saling menyukai,
saya tetap percaya pada perasaan yang awak tunjukkan kepada saya.
Walaupun selepas awak malukan saya…
di depan kawan-kawan kerana maruah awak,
saya menahan diri seperti orang dungu.
Sebab saya ingat kita saling menyukai.
Saya fikir kita boleh selesaikan semua masalah yang remeh.
Saya terima awak, bersabar, dan cuba memahami awak.
Walaupun susah,
saya buat kerana saya cintakan awak.
Semuanya sungguh mudah bagi saya.
Mestikah saya dihukum begini…
hanya kerana saya percayakan awak?
Ia...
Saya minta maaf.
Walau apa pun penjelasan saya,
saya tahu saya tidak boleh dimaafkan.
Tetapi saya juga serius.
Serius?
Jika awak benar-benar serius tentang saya,
awak sepatutnya akhiri semuanya sewaktu saya minta kita berpisah.
Sekalipun seronok melihat…
kedunguan saya kerana terima awak semula…
Sekalipun menghiburkan melihat cara saya memeluk awak,
awak sepatutnya berhenti serta-merta.
Jika awak boleh buat begini pada orang awak suka…
Kalaulah ini Si Hyun yang saya kenal,
saya langsung tidak pernah menyukai awak.
Saya tidak pernah sebut nama awak...
dan saya langsung tidak kenal awak.
Tae Hee.
Tanpa disedari, saya jatuh cinta pada awak
Oleh sebab itulah ini berlaku.
Saya tahu saya tidak sepatutnya buat begitu,
tetapi saya cuba…
menangguh dari hari ke hari, kemudian akhirnya jadi begini.
Pada satu ketika, saya sangat menyukai awak…
sehingga saya terlupa rasa bersalah saya.
Saya takut melihat masa berlalu,
tetapi saya mahu…
terus menyukai awak hanya untuk satu hari lagi.
Tentu sahaja.
Saya pasti awak tidak sangka…
awak akan suka pada saya.
Awak bertiga rancang untuk…
melihat saya merana…
selepas saya ditinggalkan.
- Tae Hee, tolonglah. - Apa yang awak hendak lagi?
Saya tidak pernah kenal awak.
Tidak.
Saya pernah cakap saya tidak pasti awak siapa sebenarnya…
dan saya ingin kenal awak.
Ini merupakan kali terakhir saya menyesal bercakap begitu.
Awak tidak fahamkah?
Si dungu yang awak bertiga mahu malukan…
akhirnya akan membenci awak buat masa yang lama.
Sedalam mana kebencian saya, saya harap seteruk ini.
Saya mahu awak menderita.
Saya harap awak akan tidak akan pulih.
Jika tidak,
akhirnya saya akan benci diri saya sendiri kerana mengenali awak…
dan menerima awak berkali-kali.
Saya tidak mahu berjumpa dengan awak lagi.
(Hye Jeong)
(Tutup kuasa)
Perlukah awak buat begini?
Saya cakap...
saya akan beritahu dia semuanya dan minta maaf.
Perlukah awak rampas peluang itu daripada saya?
(Rekod panggilan)
(Hye Jeong)
Pulanglah.
Ibu awak akan marah awak dengan teruk.
Tidak.
Jika saya pulang sekarang, tiada apa-apa akan berubah.
Bangun. Nanti awak terkena selesema.
Tae Hee.
Ibu.
Aduh. Adakah awak tidak apa-apa? Masuklah.
Kwon Seok Woo, 46 tahun, lelaki.
Dia masuk sebagai pesakit luar, meminta kami periksa tumornya.
Tumornya boleh dilihat dalam kedua-dua CT dan MRI.
Kami akan buang tumor itu dalam satu pembedahan berpandu.
Tumor ini memberi tekanan kepada saraf optik,
jadi kami akan memantau…
Pembedahan akan mengambil masa sehari suntuk.
Okey.
Jangan terlalu risau.
Doktor terbaik kami dan saya akan buat yang terbaik untuk…
Ayah saya seorang yang kuat. Dia akan selamat.
Si Hyun.
Saya tahu saya bersalah terhadap awak…
dan disebabkan itu saya terpaksa memohon maaf untuk selama-lamanya.
Ini tentu sukar bagi awak, saya tahu,
tapi bolehkah awak benarkan saya beri tumpuan pada ayah awak?
Tolonglah.
Baiklah.
Tolong jaga dia dengan baik bagi pihak saya.
Kwon Seok Woo sedang dipersiapkan untuk pembedahan.
Dia tentu telah menamakan awak sebagai penjaganya.
Tae Hee.
Cuba duduk.
Adakah awak tidak apa-apa?
Minum sedikit air, kemudian tidur semula.
Makan ubat.
Ayah berada di Seoul.
- Saya ada dengar. - Apabila dia pulang,
saya akan pergi bersamanya.
Bagaimana dengan universiti?
Lebih banyak saya bercakap, awak akan rasa lebih teruk.
Perlukah saya jelaskan lagi?
Sejak saya balik hanya perkara yang buruk berlaku.
Kita bertengkar setiap hari.
Saya ditimpa kemalangan.
Saya menanggung sakit dan sembuh.
Dan kemudian,
saya ingat keadaan akan bertambah baik.
Saya ingat jika saya pindah ke Seoul dan tinggal sendirian,
semuanya akan baik-baik sahaja.
Saya masuk universiti impian saya.
Saya ingat kehidupan saya semakin baik.
Tetapi sekarang, saya ingin tinggalkan sahaja semua ini.
Awak tidak pernah bangun siang.
Awak sudah bersarapan?
Awak mengambil berat tentang saya. Itu terasa hebat.
Awak ambil…
pil itu lagi?
Itu hanya kerana saya tidak boleh tidur.
Awak ke mana tadi seawal ini?
Se Joo.
Kenapa?
Adakah awak dipukul?
Saya berjumpa dengan Si Hyun.
Saya...
beritahu Tae Hee semuanya.
Beritahu dia apa?
Semuanya.
Saya tamatkan segala-galanya.
Adakah Si Hyun tahu?
Barangkali.
Se Joo.
Saya akan beritahu dia yang saya suruh awak buat begini.
Apa maksud awak?
- Kenapa awak hendak cakap begitu? - Dengar sahaja cakap saya.
Si Hyun dan saya tidak boleh kembali seperti dahulu.
Jika Encik Kwon dan ibu saya berkahwin,
kami tetap satu keluarga walaupun dia membenci saya.
Tetapi saya tidak sanggup lihat…
persahabatan awak berdua retak.
Faham?
Panggilan daripada Hye Jeong.
Ya, Hye Jeong.
Aduh, tempat yang cantik.
Kita juga boleh main permainan di sini.
Betullah.
Buatlah seperti rumah sendiri. Tiada sesiapa akan datang ke sini.
Kalau boleh, pulanglah ke rumah secepat mungkin.
Tidakkah awak fikir ibu awak akan jumpa awak walau apa pun?
Apa-apa pun, terima kasih, Se Joo.
Kerana awak, dia akan selamat walaupun hanya untuk sehari.
Saya minta maaf kerana awak buat risau.
Jangan begitu.
Berterima kasihlah kepada Soo Ji. Saya pergi dahulu.
Terima kasih, Se Joo. Kami akan bersihkan tempat ini.
Kami akan buat begitu.
- Patutkah kita mengemas? - Ya, mari kita kemas.
Awak di mana, Hye Jeong?
- Awak ada tetamu, puan. - Oh Tuhan.
Cik Jo.
Awak tidak dapat hadir mesyuarat bersama keluarga saya, betul?
Semuanya kerana Hye Jeong.
Apa patut kita buat?
Saya juga serba salah.
Saya tidak tahu apa hendak beritahu mereka.
Saya tidak boleh cakap Hye Jeong lari dari rumah.
Tapi,
keluarga sepatutnya tolong satu sama lain…
walaupun mereka bertengkar dari masa ke masa.
Tidak lama lagi kita bakal jadi satu keluarga.
Bagaimana?
Patutkah saya tolong awak?
Bolehkah awak lakukannya untuk saya?
Baiklah...
Helo, Setiausaha Kim.
Mesyuarat keluarga pada hari ini dibatalkan.
Beritahu ayah saya yang…
Cik Jo tidak sihat.
Beritahu dia yang saya sendiri akan bawa dia ke hospital.
Ya.
Sudah selesai.
Kita akan dapat mengesan Hye Jeong dengan cepat.
Korea sebuah negara yang kecil.
(Ahli Dewan Kim Se Cheol)
Helo, Ahli Dewan Kim.
Saya dengar ujian klinikal sedang dinilai sekarang.
Terima kasih.
Pukul berapa pusat VIP awak tutup?
Ia tutup pada pukul 7 malam.
Aduh, pusat itu tutup agak awal.
Begini, awak maklum dengan janji awak buat tempoh hari.
Beberapa VIP saya akan berada di sana pada pukul 8 malam.
Tolong layan mereka dengan baik.
Baik, saya faham.
Hai.
Encik Kwon sedang dibedah sekarang. Semuanya berjalan lancar.
Okey.
Si Hyun berada di wad sekarang.
Baik.
Kenapa dengan awak?
Encik Kwon masih dibedah.
Ibu saya cakap ia akan mengambil masa sehari suntuk.
Kenapa awak buat begitu? Biar sahajalah.
Tentang kejadian tempoh hari di tempat letak kereta…
Saya minta maaf.
Kenapa pula awak hendak minta maaf?
Sekurang-kurangnya, saya layak untuk semua itu.
Awak patut langgar sahaja saya.
Jika awak buat begitu, dia tentu tidak akan…
tahu apa-apa dan saya akan berterima kasih kepada awak.
Si Hyun.
Saya minta Se Joo...
beritahu semuanya kepada Tae Hee.
Awak tahu Se Joo akan buat apa-apa saya suruh.
Saya minta Se Joo beritahu dia kerana saya mahu melukakan Tae Hee.
Jadi jangan marah dengan Se Joo.
Soo Ji.
Fikirkan tentang segala-segala yang kita telah buat selama ini.
Kita seperti raksasa, bukan?
Tidak.
Saya tidak berhak menilai awak berdua.
Tiada satu pun yang saya buat betul.
Bagaimana kita boleh jadi begini?
Saya minta maaf.
Tetapi...
tidak perlulah kita saling bertemu lagi.
Kalaupun kita bertemu secara kebetulan,
anggap sahaja kita tidak kenal satu sama lain.
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥